ఓచిన్ని ఆశ !!

ఏమిటీ ఆలోచన? ఎప్పటిదీ నిష్యబ్దం?
ఎందుకీ ఆవేదన? ఎక్కడిదీ ఆక్రోశం?

ప్రేమే వీటికి అంకురార్పణ చేసిందా?
లేక ప్రేమున్న చోటకు ఇవి చొచ్చుకు వస్తాయా?

నా నిష్యబ్దపు ఆలోచనల్ని ఆవేదనే ఆక్రోశంగా చీల్చుకు వచ్చింది.

ఈ వేదనకి మూలం ఆవేదనా?
మరి ఈ ఆవేదనకీ మూలం.......?

వెలకట్టలేని అమూల్యమైన ఆ "మూలం"
ఏమూల నుండో ఈ మూల చూస్తూ వుంటుందనే "ఆశ" ఏమూలోవుంది.

అందుకే....
కన్నీరు ప్రవాహమౌతున్నా, ఆ ఉధృతిలో మునిగిపోకుండా
"ఆశ" అనే తెరచాపను పరిచాను.
ఈ స్థితికి ఉషోదయం ఉందోలేదో ప్రస్తుతం తెలియదుకానీ,
పరిస్థితిననుసరించాననే ఆత్మసంతృప్తిని మాత్రం మిగుల్చుకున్నాను.